Riego Mi Sombra

Bewater mijn schaduw deze keer op goede grond
Ik kijk naar mijn voeten en word naar de grens gebracht
Het lijkt simpel, maar van een afstand zie je het niet
De nacht droomt opnieuw van jouw blindheid
Ik zette een rem op deze lijn, die mijn hoofd knaagt
Liefdesverdriet, moeder van mijn pijn

Gemaakt van aarde en papier, mooie morgen tot tien uur
De gezichten zijn onbekend op het schaakbord
Laat iemand bidden, voor onze harten
Zoveel lawaai, zoveel is losgekomen van de grond

En nu valt jouw mambo aan mijn voeten
Laat je haar maar vallen en laat je neus groeien
Dat je me incoherent gelukkig ziet
Laat je haar maar vallen en laat je neus groeien
Dat je me incoherent gelukkig ziet