Como Lo Hago (part. Claudy-O)

Ik slaap niet meer, sta elke dag op, 6 uur 's ochtends
En hoewel ik uit bed moet komen, heb ik er geen zin in
Duizenden praten en oordelen, maar uiteindelijk hoor ik niets
Ik vecht met demonen, met mijn schaduw, zelfs met mijn kussen

En wie zegt het mij? Wie leert het mij?
Zeg me hoe ik het doe, hoe ik gelukkig ben
Opgesloten in mijn kamer, ik ga liever niet naar buiten
En wie zegt het mij? Wie leert het mij?
Zeg me hoe ik het doe, hoe ik gelukkig ben
Opgesloten in mijn kamer, ik ga liever niet naar buiten

Want nooit, heeft niemand ooit begrepen
Dat hoewel ik van binnen lach, ik huil
Ik ben iemand anders als ik alleen ben

Omdat nooit, heeft niemand ooit opgemerkt
Dat ik verdrink in zoveel depressie
Ik ben iemand anders als ik alleen ben

Ik voel me alleen in mijn wereld, drinkend om te vergeten
Want elke dag die voorbijgaat voelt hetzelfde
Lachend om niet te huilen, de depressie is echt
Maar ik ben al gewend om te doen alsof

Als ik alles al heb, moet ik dankbaar zijn
Ik voel me zo leeg, ik begrijp het niet
Zoveel vragen zonder antwoorden
Ik probeer eruit te komen, maar ik vind de deur niet

Zelfs ik begrijp mezelf niet
Ik ben niet iemand die liegt, maar ik doe alsof
Niemand weet dat ik van binnen sterf
Want ze zien me altijd lachen

En wie zegt het mij? Wie leert het mij?
Zeg me hoe ik het doe, hoe ik gelukkig ben
Opgesloten in mijn kamer, ik ga liever niet naar buiten
En wie zegt het mij? Wie leert het mij?
Zeg me hoe ik het doe, hoe ik gelukkig ben
Opgesloten in mijn kamer, ik ga liever niet naar buiten

Want nooit, heeft niemand ooit begrepen
Dat hoewel ik van binnen lach, ik huil
Ik ben iemand anders als ik alleen ben

Omdat nooit, heeft niemand ooit opgemerkt
Dat ik verdrink in zoveel depressie
Ik ben iemand anders als ik alleen ben

Ik slaap niet meer, sta elke dag op, zes uur 's ochtends
En hoewel ik uit bed moet komen, heb ik er geen zin in

Ook mijn ziel doet pijn om niets
En het kost me moeite om alles los te laten om te weten wat er met me aan de hand is
Ook ik hou ervan om me van alles te distantiëren
En tegelijkertijd te dromen dat iemand me omarmt

Ook ik moet magie maken met de wonden
En elke dag opstaan omdat ik nog een leven te leven heb
En ik geef niet op. Laten we het normaal maken om voor onze emotionele gezondheid te zorgen
Laten we de stereotypen en het stigma doorbreken
Er is altijd een oplossing.