Flor da Idade

We wachten, staan in de rij in het dorp om twaalf uur
Om Maria te zien
We lunchen en krabben, wrijven en raken verslaafd
Haar deur heeft geen slot
Het raam is zonder jaloezie
Ze vermoedt niets
Oh, het eerste feest, de eerste opening, de eerste liefde

Op het juiste moment, het huis open, de pyjama open, de familie
Valstrik
De tafel gedekt met vis, laat een geur van je dochter achter
Ze staat stil bij het succes van de batterijradio
Wat een wonder
Oh, het eerste glas, het eerste lichaam, de eerste liefde

Kijk naar de catwalk, hoe ze danst, wiegt, vooruitgaat en weer terug
We zweten
De vuile was van de slet wordt midden op straat gewassen
Onbeschaamd, vrijgevig, de verleidelijke houdt ervan om halfnaakt te lopen
En gaat door
Oh, de eerste dame, het eerste drama, de eerste liefde

Carlos hield van Dora die hield van Lia die hield van Léa die hield van Paulo die hield van Juca die hield van Dora die hield van
Carlos hield van Dora die hield van Rita die hield van Dito die hield van Rita die hield van Dito die hield van Rita die hield van
Carlos hield van Dora die hield van Pedro die zoveel hield dat hij hield van de dochter die hield van Carlos die hield van Dora die hield van de hele bende