Valsinha

Op een dag kwam hij zo anders binnen
Dan zijn gebruikelijke manier van doen
Hij keek naar haar op een veel warmere manier
Dan hij ooit had gedaan, zo gewoon
En hij vervloekte het leven niet meer
Zoals hij altijd deed, zo sprak hij niet meer
En hij liet haar niet alleen in een hoek
Tot haar grote verbazing, vroeg hij haar om te dansen

En toen maakte ze zich mooi
Zoals ze al een tijd niet meer durfde te doen
In haar diep uitgesneden jurk
Die rook naar het wachten, zo lang geduurd
Daarna namen ze elkaars armen
Zoals ze al een tijd niet meer durfden te geven
En vol tederheid en charme
Gingen ze naar het plein en begonnen ze te omhelzen

En daar dansten ze zoveel dansen
Dat de hele buurt ontwaakte
En er was zoveel blijdschap
Dat de hele stad oplichtte
En er waren zoveel gekke kussen
Zoveel schorre kreten die je niet meer hoorde
Dat de wereld het begreep
En de dag brak vredig aan