Até Pensei

Naast mijn straat was er een bos
Dat een hoge muur verbood
Daar viel elke ballon, elke appel groeide
En de eigenaar van het bos zag het niet eens

Aan de andere kant zoveel avontuur
En ik loerde in de donkere nacht
Met mijn vingers die deze deuntjes speelden
Het geluk woonde zo dichtbij
Dat ik, als een dwaas, zelfs dacht dat het van mij was

Naast mij woonde mijn geliefde
Met ogen helder als de dag
Daar leefde mijn blik van dromen en fantasieën
En de eigenaresse van die ogen zag het niet eens

Aan de andere kant zoveel geluk
En ik wachtte op de tederheid
Die me nooit kwam bedriegen
Ik was zo arm, zo arm aan genegenheid
Dat ik, als een dwaas, zelfs dacht dat jij van mij was

Alle pijn van het leven leerde me dit deuntje
Dat, als een dwaas, ik zelfs dacht dat het van mij was