Sayonara Solitia

Ik hou zoveel van je, dat ik gewond raak en in de war ben
Met onze koude wangen tegen elkaar, is ons hart geboren
Ik wil je altijd nu meteen zien
Ik hou zoveel van je dat ik er stil van word, hoe kan ik je vriendelijkheid zien?
Omarm me, sterker, ik geloof in je warme hart
Vaarwel Solitia, naar morgen
Omdat ik zo klein ben, is alles niet genoeg, toch?
Ik wil niets verbergen, ik wil het aan jou geven
De dageraad is nog zo wit, ik kijk ernaar
Waarom heb ik zo'n belangrijke persoon als jij ontmoet?
Met onze vingers die zo pijnlijk verbonden zijn, droom ik van eenzaamheid die verdwijnt
Vaarwel Solitia
Ik ben niet meer alleen, morgen word ik wakker met jou
Omdat je de persoon is van wie ik hou, ben je bij me, ik bescherm je
Ik ben blij dat ik verbonden ben met de aarde die naar jou leidt.