Luz de Luna
Chavela Vargas
Maanlicht
Ik wil maanlicht
Voor mijn treurige nacht
Om goddelijk te voelen
De illusie die je me bracht
Om jou te voelen, van mij, van jou
Zoals geen ander
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht meer
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht meer
Ik voel je touwen
Als haken, als klauwen
Die me verdrinken op het strand
Van feesten en pijn
En ik voel je ketens slepen
In mijn stille nacht
Die vol maanlicht moet zijn
En blauw zoals geen ander
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht meer
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht meer.
Als je nooit meer terugkomt
Mijn provinciegenoot
Naar mijn geliefde dienares
Die verdrietig en koud is
Tenminste je herinnering
Brengt licht op mijn nevel
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht meer
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht meer.
