Les Échardes

Wiegen ons als verliefden
Alsof het maar een spel is
En dat alles kan veranderen
Als we de dobbelstenen goed gooien
We hebben ons laten verwelken onder

De blauwe luchten van onze zachte ogen
We raken verveeld, onze harten verstrikken
Dan vergeten we elkaar en het gaat voorbij
Het zal voorbijgaan
Verloren tijd, draden die we weer vastknopen
Splinters die we onszelf uittrekken
Ik zou willen dat je weet
De doorn in het hart komt weer op zijn plek
Zal weer op zijn plek komen

Door het raam van onze zorgen
Hebben we onze levens zien weglopen
En we renden erachteraan
Natuurlijk zonder succes
Ik hou van je en zal van je houden
Ik hou van je en zal van je houden