Amour Ranime Mon Courage

God! Wat een rilling stroomt door mijn aderen?
Als dit drankje geen kracht had!
Vrees overwonnen!
Ik zal niet aan de Graaf toebehoren, tegen mijn wil!
Nee! dit mes zal de bewaker van mijn geloof zijn!
Kom! kom!

Liefde herleeft mijn moed,
En jaagt de angst uit mijn hart!
Twijfelen is jou beledigen,
Trillen is een gebrek aan geloof!
Giet! giet!
Giet zelf dit drankje in!
O Romeo! ik drink op jou!

Maar als ik morgen toch in dit graf ontwaak
Voordat hij terugkomt?
Machtige God!
Die vreselijke gedachte heeft al mijn bloed bevroren!
Wat zal ik worden in deze duisternis
In deze verblijfplaats van de dood en het gekerm,
Die de eeuwen ervoor vulden met botten?
Waar Tybalt, nog steeds bloederig van zijn verwonding,
Dichtbij mij, in de donkere nacht
Zal slapen! God!!! mijn hand zal de zijne ontmoeten!
Wat is die schaduw die aan de dood ontsnapt?
Het is Tybalt! hij roept me!
Hij wil mijn echtgenoot
Van mijn pad verwijderen!
En zijn fatale zwaard
Nee! geesten! verdwijn!
Verdwijn, noodlottige droom!
Laat de dageraad van geluk opkomen
Over de schaduw van de geleden kwellingen! Kom!