Barco de Papel

In een papieren boot
met mijn dromen ben ik vertrokken
ik heb de schulden betaald die mijn verleden verankerden
om nooit meer terug te keren.

Zeilend over de brede zee
die scheidt wat was en wat zal zijn
vond ik mezelf verloren, op zoek naar jouw stem
bijna op het punt om te zwijgen.

Met de wind riep je me
op jouw strand ben ik vergaan
als een teruggekeerde op vaste grond weer
glimlachten jouw oogjes
in hun groen raakte ik verdwaald
fragiel als een klein papieren bootje.

Witte schuim en kustlijn
zeemeermin met koraalhaar
over het zand zie ik je dansen
verdoofd in jouw ritueel.

Als ik de kapitein was
zou jij dat licht zijn dat mijn koers zou leiden
zeil met me mee
danste nog een keer
in mijn papieren boot.

Met de wind zullen we stromen
de golven zullen ons dragen
verder dan we ooit konden voorstellen
glimlachten jouw oogjes
in hun groen raakte ik verdwaald
wat een fragiliteit, klein papieren bootje.

Zeemeermin van de zee... witte schuim en kustlijn...

Met de wind riep je me
op jouw strand ben ik vergaan
als een teruggekeerde op vaste grond weer
glimlachten jouw oogjes
in hun groen raakte ik verdwaald
wat een fragiliteit, klein papieren bootje.