Los Heraldos Negros
Cesar Vallejo
De Zwarte Bodes
Er zijn klappen in het leven, zo hard
Ik weet het niet!
Klappen als de haat van God; alsof voor hen
De nasleep van alles wat geleden is
Zich ophoopt in de ziel
Ik weet het niet!
Ze zijn er maar weinig; maar ze zijn er
Ze graven donkere greppels
In het meest woeste gezicht en op de sterkste rug
Misschien zijn het de rozen van de barbaarse Atila's
Of de zwarte bodes die de Dood ons stuurt
Het zijn de diepe vallen van de Christus van de ziel
Van een of andere schattige geloof dat het Lot lastert
Die bloederige klappen zijn de knallen
Van een brood dat in de oven aanbrandt
En de arme man
Arm! Draait zijn ogen, zoals
Wanneer een klap ons over de schouder roept
Draait zijn ogen als een gek, en alles wat geleefd is
Hoopt zich op, als een plas schuld, in de blik
Er zijn klappen in het leven, zo hard
Ik weet het niet!
