夜が明ける (Yorugaakeru)

Kun je niet slapen, de nacht breekt aan
Ik kijk ernaar, zo stil en kalm

Op de saaie, witte muur
Schijnt de ochtendzon, de klok tikt verder
Van dat seizoen dat we samen leefden
Lijkt het alsof ik steeds verder wegloop

Drijvend in de nacht, zo verloren
Het doet pijn

Kun je niet slapen, de nacht breekt aan
Ik kijk ernaar, zo stil en kalm
Verandering en het einde van dingen
Het begin van iets nieuws
Ik kan verder zonder jou, maar
Dat maakt me wel verdrietig
Kijk, de nacht breekt bijna aan
De nacht breekt aan

In de lente bloeien, in de herfst verwelken
Toch komt er steeds weer nieuw leven

Niet alleen het verleden, maar ook de toekomst
Dat weet ik

Kun je niet slapen, de nacht breekt aan
De handen die we vasthielden, zullen weer loslaten
Zelfs als ik wanhopig ben en schreeuw van verdriet
Zal het uiteindelijk stoppen
Ik kan verder zonder jou, maar
Ik wil je zien, ook al hou je niet van me
Kijk, de nacht breekt bijna aan
De nacht breekt aan

Nog steeds zijn er wensen die niemand kan vervullen
Mensen noemen dat hoop

Kun je niet slapen, de nacht breekt aan
De handen die los waren, zullen weer samenkomen
Aan het einde van de lange nacht leert men het licht kennen
Dus ook al is het eng, ik kan verder leven
Als de zon opkomt, begin ik weer te lopen
Kijk, de nacht breekt bijna aan
Dus het komt goed

Kijk, het is bijna daar, kijk, het is dichtbij
De nacht breekt aan