À La Plus Haute Branche

Aan de heldere fontein, ga ik wandelen

Hangend aan de hoogste tak
Tussen de vruchten van de kastanjeboom
Lijkt het alsof je wiegt
Ik zie je en ik verlies mijn grip

Ook al lijkt niets nog belangrijk
Heb je tenminste de sleutel gevonden
Die ons onze kindertijd teruggeeft
En onze gekke schoollachjes?

Deze nacht is het de herfstwind
Die je zal wiegen
Laat hem veilig voor de mensen
Je wiegen dicht bij mij

Er zal natuurlijk een ongemak zijn
Als een korte aarzeling
Op het moment dat we de stoelen zetten
Voor het kerstdiner
Je zult leven in al onze stiltes
Bij toeval in de gesprekken
Ik zal je afwezigheid temmen
Maar ik zal je naam niet meer zeggen

Deze nacht is het de herfstwind
Die je zal wiegen
Laat hem veilig voor de mensen
Je wiegen dicht bij mij

Hangend aan de hoogste tak
Op een dag zal ik je vergeven
Zeg tegen God dat het zondag is
En dat hij je kan komen halen