Tu Y Las Nubes

Ik zweef laag,
mijn liefde ligt op de grond,
en jij zo hoog, zo hoog
kijkt naar mijn verdriet,
wetende dat ik een man ben
die ver van de hemel is.
Ik zweef laag,
alleen omdat je me niet wilt,
en ik ben vast aan jou
terwijl ik zoveel plezier heb,
ik volg graag jouw stappen
terwijl er zoveel vrouwen zijn.
Jij en de wolken maken me gek,
jij en de wolken gaan me doden,
ik kijk zelden omhoog,
jij kijkt niet naar beneden.
Ik ben niet geboren om arm te zijn,
ik hou van alles wat goed is,
en jij zult van me moeten houden,
of ik sterf in de strijd,
maar die mond van jou
moet me zeggen dat je van me houdt.
Boom van de hoop
die alleen op het veld leeft,
zeg me of ik haar vergeet,
of zeg me of ik haar niet kan verdragen,
want uiteindelijk zullen mijn ogen
vol met tranen zijn.
Jij en de wolken ...