Las Caras Lindas

De mooie gezichten van mijn zwarte mensen
Zijn een optocht van melasse in bloei
Die, wanneer ze voorbij mij komen, zich verheugen
In hun zwartheid, heel mijn hart

De mooie gezichten van mijn donkere ras
Hebben van het huilen, van verdriet en pijn
Zijn de waarheden, die het leven uitdaagt
Maar die van binnen veel liefde meedragen

Wij zijn de melasse die lacht
De melasse die huilt,
Wij zijn de melasse die liefheeft
En in elke kus, is het ontroerend

Daarom ben ik trots op hun kleuren
Wij zijn vriendelijke inkt, van heldere poëzie
Ze hebben hun ritme, ze hebben melodie
De mooie gezichten van mijn zwarte mensen

De mooie gezichten, de mooie gezichten
De mooie gezichten van mijn zwarte mensen

Wat mooi, maar, maar kijk, wat mooi ze zijn

Ze hebben, hebben, hebben, hebben van het huilen
Veel melodie, ik zeg je, ze hebben schoonheid
En ze hebben ook poëzie van de mooie

Mooie gezichten van zwarte mensen,
Die in de rust heb ik een hoop
De mooie gezichten van mijn zwarte mensen, zijn een feest

Wij zijn, ik zeg je, de melasse die lacht,
Die zingt en huilt en in elke kus
Heel ontroerend en betoverend

Ik zeg je dat in Porto Bello, Panama
Ik zag het mooiste en puurste gezicht
En daarom, mijn hart,
Verheugt zich in hun zwartheid
Dat is echt mooi!

Wat mooi, wat mooi, wat mooi zijn ze
Zwartheid van de pure
Wat mooi, wat mooi, wat mooi zijn ze

Hoor me, maar wat mooi zijn ze, mooi zijn ze,
Schattig zijn ze, mooi zijn ze, mooi zijn ze
Mooi zoals jij zult zien, zo zijn ze

Mooi zoals diegenen die ik zei, zijn een feest
Een rijke feest, met jouw hart, rijk van meloen

Wat mooi, wat mooi, wat mooi, wat mooi
Wat schattig zijn ze, mooi zijn ze, heel mooi
Schattige zijn ze, wat mooi zijn ze, mooie gezichten,
Mooi, mooi zijn ze, neem me mee!
Mooi zijn ze, mooi zijn ze

Maar wat mooi zijn ze, maar wat mooi zijn ze,
Mooi zijn ze, mooi zijn ze

Veel mooie gezichten,
Maar wat mooi, wat mooi, wat mooi zijn ze

Roco toco tin maar wat mooi
Wat mooi zijn ze,
De mooie gezichten van mijn zwarte mensen, zijn er veel

Optocht van zwartheid,
Van de pure die daar beneden komt
De mooie gezichten van mijn zwarte mensen zijn een feest.

Melasse die lacht, melasse die lacht,
Oh, die zingt en huilt,
En in elke kus heel ontroerend

Maar wat mooi!