Verónica

Het beeld van mijn moeder
Mijn grote liefde
Een onvergelijkbare genegenheid
Die ons altijd verbond

Ze is mijn heilige vrouw
Verónica
De wonder in jouw blik
Zal niet vergeten worden

Vanuit de hemel kwam ze
Een ster werd geboren
Zeer geliefd en gerespecteerd
Een echt verlichte dame

En hoewel de tijd zo wreed is
En het zo gewelddadig verstrijkt
Draag ik je zo diep van binnen
Dat zelfs de dood ons niet zal scheiden
Het houdt ons niet tegen
Nooit, mijn liefde
Zal gaan

Ze zei me dat je in het leven
Moet vechten
Ze leerde me dat je op de weg
Moet weten te houden van

Mijn droom is om haar te vereren
Voor een eeuwigheid
Weer het kind te zijn
Van die tijd geleden

Vanuit de hemel kwam ze