Almas
Carlos Rivera
Zielen
De lichten doven
De klok stopt
Ze stelen de tijd
Het afscheid komt
Het licht in je ogen zal niet meer stralen
Niemand wilde het, maar er is geen weg meer terug
En nu het leven me dwingt om te verliezen
Moet ik je loslaten en het doet pijn om te begrijpen
En ook al huil ik en huil ik weer
Het zal nooit genoeg zijn en dat zal het niet zijn
En ook al kan de tijd verstrijken
Vergeet ik je niet en wil ik je niet vergeten
Want er zijn zielen die nooit losgelaten zullen worden
Het huis is leeg, de kou van de kamer
Het bed opgemaakt en niemand op de bank
En nu het leven me dwingt om te verliezen
Moet ik je loslaten en het doet pijn om te begrijpen
En ook al huil ik en huil ik weer
Het zal nooit genoeg zijn en dat zal het niet zijn
En ook al kan de tijd verstrijken
Vergeet ik je niet en wil ik je niet vergeten
Want er zijn zielen die nooit losgelaten zullen worden
En ook al huil ik en huil ik weer
Het zal nooit genoeg zijn en dat zal het niet zijn
En ook al kan de tijd verstrijken
Vergeet ik je niet en wil ik je niet vergeten
Want er zijn zielen die nooit losgelaten zullen worden
Want er zijn zielen die nooit losgelaten zullen worden
