Peregrino
Carlos Ares
Pelgrim
In de vergetelheid en de spinnenwebben
Liet ik mijn naam en achternaam achter
Halfnaakt en op sandalen
Vertrok ik om mijn eigen lot te bewerken
En de hemel stel ik als getuige
Ik ben mijn enige en grootste vijand geweest
Ik vergeef mezelf, maar vergeet nooit
Glorie en verdriet neem ik met me mee
Waar het water gaat
Van de wildste rivier
Kijk naar me
In de hoogste hut
Van de hoogste berg
Kijk ik naar jou
Zoon van de aarde, pelgrim
In de wereld waarin ik leefde
Dacht ik dat ik het middelpunt was
Met mijn meest primitieve ik
Kon ik het goed met mezelf vinden
Ik wil rustig slapen
In de schaduw van een olijfboom
Ik wil duizeligheid voelen
Om ver van het nest te vliegen
En de hemel stel ik als getuige
Ik ben mijn enige en grootste vijand geweest
Ik vergeef mezelf, maar vergeet nooit
Glorie en verdriet neem ik met me mee
Waar het water gaat
Van de wildste rivier
Kijk naar me (waar?)
In de hoogste hut
Van de hoogste berg
Kijk ik naar jou
Zoon van de aarde, pelgrim
Het spijt me dat ik jullie niet heb kunnen behagen
Wat te verwachten van iemand van mijn soort
Was als kopfirst in een rivier vol piranha's springen
En op mijn nek de zeis en zijn koude snede
¡Uh, uh!
Ik wil het gewicht van mijn wimpers voelen
Voor mij is muziek het geluid
Van de spreeuwen die me vergezellen
Waar het water gaat
Van de wildste rivier
Kijk naar me (waar?)
In de hoogste hut
Van de hoogste berg
Kijk ik naar jou
Zoon van de aarde, pelgrim
Zoon van de aarde, pelgrim
