Que El Desayuno Espere
Caramelos De Cianuro
Laat het Ontbijt Wachten
Het was het strand, het was het feest aan zee
Het was alsof alles moest gebeuren wat er moest gebeuren
Jij als een offer op de tafel
Ik deed alsof ik verrast was
Ik zag de maan, ik zag het zand tussen je voeten
Ik zag hoe we speelden met een voor en na
Ons laten meevoeren door het moment
Zonder na te denken over spijt
Licht van de ochtend, ik zie mezelf in jouw blik
Als de hand die de huid wegduwt
De deuren van de dageraad gaan open
Ik wil, als jij wilt, dat het ontbijt wacht
Ik weet niet of het toeval was of de bestemming
Iets van het lot dat je op mijn pad bracht
Wanneer je niets meer te verliezen hebt
Wat een gekke wereld, het leven blijft je verrassen
En zo ging de nacht voorbij en kwam de bries
Ik wil me verstoppen in jouw glimlach
Licht van de ochtend, ik zie mezelf in jouw blik
Als de hand die de huid wegduwt
De deuren van de dageraad gaan open
Ik wil, als jij wilt, dat het ontbijt wacht
Ik weet niet of het toeval was of de bestemming
Iets van het lot dat je op mijn pad bracht