Sueño

Ik ga de bergen over
Ik kom het hart binnen.
Rode stip van zielen,
tussen de aarde en de zon.
tussen het alles en wat ontbreekt,
tussen jouw ogen en de liefde,
tussen de rust en wat pijn doet,
tussen de afgrond en het lied.

Van de grauwe akkoorden
raakte ik vermoeid.
Door zoveel te bidden,
kwam ik dichter bij de vergiffenis.
En ik ging de confrontatie aan
met mijn eigen stem.
Om de sporen te volgen
van een betere God.
Om te reizen, zonder tijd,
naar de diepste droom.
Van de wereld naar de verbeelding.
De wereld draait en in een droom
staat de tijd stil
en de reden.