María

Sale alleen 's nachts María,
verdriet door de stad,
wandelt door de straten die ooit
weigerde kussen in de duisternis.

En het zicht wordt troebel María,
want het doet pijn om te herinneren
dat de geweigerde kussen María,
ooit meer terug zullen komen.

In de nachten op die weg,
kan er iets vreemds gebeuren,
als je de kou op je lippen voelt,
van andere lippen die je niet zult zien.

Het is María die lijdt in de straten
en onder een lantaarn
steelt kussen en leven van de mensen,
terwijl zij ligt in een kist.

Mooie María,
verwelkte María.