No Dia Em Que Eu Vim-me Embora

Op de dag dat ik vertrok
Huilde mijn moeder van pijn
Huilde mijn zus van verdriet
En ik keek niet om me heen
Op de dag dat ik vertrok
Was er niets bijzonders

Koffers van leer bekleed
Met stevige khaki stof
Mijn oma al bijna dood
Mijn moeder bij de deur
Mijn zus tot aan de straat
En zelfs mijn vader bij de haven

Die geen woord zei
Gedurende de hele reis
En toen ik alleen was
Besefte ik dat ik niets snapte
Geen idee waar ik naartoe ging
Geen van de dromen die ik had
Voelde alleen dat de koffer
Van leer die ik droeg
Hoewel bekleed
Stonk, het rook niet goed

Afgezien daarvan ging ik verder, overstak, volgde
Zonder te huilen of te lachen
Alleen naar de hoofdstad
Zonder te huilen of te lachen
Alleen naar de hoofdstad
Alleen naar de hoofdstad
Alleen naar de hoofdstad
Alleen naar de hoofdstad