Noble Engaño

Joaquín was vijftien jaar, Pedro was zestien,
Ze gingen naar de Verenigde Staten, vertrokken uit Monterrey,
Ze hadden grote dromen, van alles wat ze hoorden,
Om in Houston, Texas aan de slag te gaan.

Voor Joaquín leek het makkelijk, de Rio Bravo over te steken,
De rivier was erg vol, en hij kon het niet maken,
Pedro huilde om het falen, bijna verloor hij zijn verstand,
Toen hij zijn broer zag verdrinken, in die verraderlijke rivier.

Een jaar is mijn broer geleden, dat de hemel hem opnam,
Mijn arme ouders weten niet, dat hij nooit in Houston aankwam.
Ik doe me voor als hem, als ik aan mijn ouders schrijf,
Ik vertel ze niet de waarheid, zij denken dat hij leeft.

(na een lange afwezigheid bij mijn ouders,
Kom ik terug om ze alles te vertellen wat ik hier in mijn hart verberg,
Mijn moeder huilend omarmde me en kuste me,
"Je bent eindelijk terug, mijn zoon", en mijn tranen stroomden,
En toen ik vroeg naar Joaquín, moest ik blijven doen alsof,
Om haar niet te laten lijden.)

Voor Joaquín leek het makkelijk, de Rio Bravo over te steken,
De rivier was erg vol, en hij kon het niet maken,
Pedro huilde om het falen, bijna verloor hij zijn verstand,
Toen hij zijn broer zag verdrinken, in die verraderlijke rivier.

Een jaar is mijn broer geleden, dat de hemel hem opnam,
Mijn arme ouders weten niet, dat hij nooit in Houston aankwam.
Ik doe me voor als hem, als ik aan mijn ouders schrijf,
Ik vertel ze niet de waarheid, zij denken dat hij leeft.