El Regalo
Los Cadetes de Linares
Het Geschenk
Ik noemde hem het geschenk
Het was dauw en wit als sneeuw
En zijn bloed was als een rivier
Papa had het me gegeven
Op een dag van mijn verjaardag
Oh, wat een blije dag
Waar zal mijn paard zijn
Waarvoor ik zoveel heb gehuild
Hoe kon ik het verliezen
Papa had het me gegeven
Het was een heilig geschenk
Dat ik nooit zal vergeten
De dag dat mijn vader stierf
Wist ik niet wat te doen
Ik moest hem begraven
Maar ik had niets om mee te nemen
En terwijl een voorbijganger
Verkocht ik mijn rozenpaard
Bij het weggaan verzette hij zich
Hij hinnikte en keek naar me
Ik gaf het huilend weg
Zorg goed voor hem, voorbijganger
Het was een geschenk van mijn vader
Dat ik nooit zal vergeten
Waar zal mijn paard zijn
Mijn vader is met God gegaan
Hij had het me gegeven
En ik ben alleen achtergebleven
Daarom blijf ik huilen
Alleen in de wereld en zonder geloof
