Y La Nave Va

Witte rook verloor zijn charme
Reizend in een vluchtige tijd
De wind snijdt in mijn aderen
Tranen zonder gewicht vallen
Ik ren de weg op
Wat een asfalt als ik ga rijden
De hobbels stoten tegen de wielen
Met geduld ga ik versnellen

En ik denk niet meer terug te komen
En ik denk niet meer terug te komen

Ik neem een vlucht, niet te hoog
Slechts om beter te zien
Die ruggen met gebroken vleugels
Met veren van excuses
En dat landschap bleef in de wc
Wimpers glanzen, EHBO-koffer
En vanuit de auto steek ik mijn arm uit
En de maan gaat naast me zitten

En ik denk niet meer terug te komen
En ik denk niet meer terug te komen

In de zon
Was ik jouw hulp