Ser de Sol
Buena Fe
Zon zijn
Ik twijfelde nooit aan jou, maar aan mijn licht om je te bereiken
En ik kleedde me in zon, ging je zoeken
Je laat me de ochtend zien
Over mijn eigen duisternissen
Over de vermoeidheid van mijn hart
Over mijn oude stormen
Ik ontdoe me van mijn angst
Je kreeg de sleutel van mijn ziel
Je kwam met de smaak van een kalme zee
Jouw golven breken in mijn illusie
Ze verstoren de eenzaamheid
En er bleef een witte schuimkraag achter in elke
Afdruk die je me achterliet
En nu blijkt, lief
Dat het voor jou alleen maar avond werd
De maan van jouw nacht
Was ik niet diegene die haar had
En wat moet ik nu met zoveel licht
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik ontdoe me van mijn angst
Je kreeg de sleutel van mijn ziel
Je kwam met de smaak van een kalme zee
Jouw golven breken in mijn illusie
Ze verstoren de eenzaamheid
En er bleef een witte schuimkraag achter in elke
Afdruk die je me achterliet
En nu blijkt, lief
Dat het voor jou alleen maar avond werd
De maan van jouw nacht
Was ik niet diegene die haar had
En wat moet ik nu met zoveel licht
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
En nu blijkt, lief
Dat het voor jou alleen maar avond werd
En ik die de ochtend zie, lief...
De maan van jouw nacht
Was ik niet diegene die haar had
Ik had haar niet... Nee...
En wat moet ik nu met zoveel licht
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
Ik kan niet wennen aan zon zijn
Herstellende van jouw verraad
