El Corrido de Miguel Rivera

In het dorp Santa Cecilia
Geboren is de legende die ik hier vertel
Ze staken de drempel van de dood over
Een hond en een jongen met de naam Miguel
Met de magie van een gitaar
Slechts door het te spelen reisde hij naar het hiernamaals
Hij ging op zoek naar de liefde van zijn grootvader
En hij had geen angst om de poort over te steken
En tussen de doden begon hij te zoeken

Waar ben je?, ik ben gekomen om je te zoeken
Waar ben je?, we moeten elkaar nog gedag zeggen
Ik moet je omhelzen
Hier ben ik, en je gaat me laten stralen
Hier ben ik, in elke brandende kaars
Want de dood is het leven, het steekt lichten aan op een andere plek

Neem ons mee met je mee, Miguel

Hoe graag zou ik willen dat die verhalen die fantasieën zijn, werkelijkheid werden
Te kunnen praten met degenen die ons zijn ontvallen
Die daar op ons wachten op een andere plek
Leer ons, Miguel, om niet te vergeten

Hier ben je, en ik ben gekomen om je te vinden
Hier ben je, ik weet dat er geen afscheid bestaat
Ik ga je weer omhelzen
Hier ben ik, en je gaat me laten stralen
Hier ben ik, in elke brandende kaars
Want de dood is het leven

Neem ons mee, Miguel, naar die dimensie
Waar de dood slechts een illusie is

Hier ben je, en ik ben gekomen om je te vinden
Hier ben je, ik weet dat er geen afscheid bestaat

Miguel is teruggekeerd
En ontdekte
Dat alleen datgene sterft
Wat vergeten wordt