En Un Millón de Letras
Brock Ansiolitiko
In Een Miljoen Letters
Op jouw rug mijn maanstation
En in mijn geheugen een botsing van kometen
We gingen van sterrenstof
Naar het draaien om andere planeten
Er is een stem die vraagt om sociaal echo
En een andere die stil en onrustig is
Als de eerste de storm doorstaat
Verandert de tweede van jas
Het doet pijn om terug te gaan waar ik je zag vertrekken
En koppels te zien voor jouw koffers
Die suikerzakjes van de bar lezen
En doen alsof ze meer van een dichter weten
Strofes regenen in je oordopjes
Oude herinneringen van vroegere demo's
En de bètaversie werd gedood door het toeval
En ons verhaal is het volledige lied
Als je ooit denkt aan bellen
Ontbijten we met herinneringen op dieet
En zet ik het hart op vliegtuigstand
Voor het geval ik het geluid van een scheur hoor
Daarna eten we met uitzicht op de liefde
Volgen de draad van onze maskers
En verlies ik duizend bijwoorden van plaats
Om je te zoeken in een miljoen letters
Ze zeggen dat niemand vergeet te glimlachen
Dat het is als op een fiets stappen
Maar de mijne zag het al aankomen
Witte zakdoeken wapperend bij de finish
Iemand steelt herinneringen van mij
Sirenes klinken achter de deur
De politie was hier nooit
Ook al waren mijn tranen geheim
Vertel me een verhaal en ik laat me bedriegen
Zeg dat ik al jouw strips ken
Ik win tijd om te beslissen
Waar ik mijn silhouet ga schilderen
Vandaag wil geen enkele droom slapen
Met dit hoofd dat salto's maakt
Dat je niet loslaat zonder je te laten gaan
Omdat het je omarmt met stille handen