Sinfonias Del Silencio
Bocatabú
Symfonieën van de Stilte
Ik laat mijn brieven, op de tafel
Ik laat op je lippen de intentie
Ik laat deze nutteloze, vage en treurige roeping aan de wind
Pagina's toevoegend aan de intuïtie geef ik toe
Ik wil je meenemen naar waar de schaduwen liggen
Verloren jij en ik, kus voor kus
Ik wil de symfonie van de stilte horen
Verloren jij en ik, kus voor kus
De nacht valt, tussen de straten van kleur veranderen, de blikken
De klokken van de kathedraal slaan niet meer om zes
Zoals altijd
Het is niet genoeg voor je, alleen maar naar me te luisteren
Ik wil je zelfs in mijn aderen tatoeëren
Ik wil je meenemen naar waar de schaduwen liggen
Verloren jij en ik, kus voor kus
Ik wil de symfonie van de stilte horen
Verloren jij en ik, kus voor kus
Ik wil je meenemen, ik wil je meenemen
Ik wil je meenemen, ik wil je meenemen
Ik wil je meenemen, ik wil je meenemen
Ik wil je meenemen, ik wil je meenemen
Kus voor kus, kus voor kus
