Gallop

Het geluid dat ons verbindt, raakt de lucht
De woorden die stromen, doen mijn hart trillen
De stralen die springen, verstrengelen de schaduw
De onstuimige ritmes van de kleuren

In de nacht die ons omarmt
Laat ik alles los, wat ik ook heb
Als ik al mijn tranen heb vergoten
Is er geen reden meer om te buigen

De ochtendhemel die opwarmt, jij ontwaakt
Begint de zekere dagen te snijden
Zal deze stem in dat moment weerklinken?

Als je me hoort, als je me bereikt,
Laat me je armen zien
Zelfs als het licht nog klein is en dreigt te vervagen, ren ik verder

Met mijn oren die zich hebben geopend, en mijn ogen die zijn geopend
Slik ik de onzichtbare lucht door
Als de illusie die ik opmerkte nu ook dreigt te vervagen
Als mijn hart blijft schreeuwen
Zou er dan geen vergissing zijn, waar dan ook?

De ochtendhemel die je omhoog kijkt
Begint te verlangen naar één enkele droom
Zal deze stem vlakbij weerklinken?

Als je me hoort, als je me bereikt,
Laat me je voeten horen
Zelfs als ik struikel op de eindeloze weg
Zal ik doorrennen, ook al kijk ik om

De ochtendhemel die opwarmt, de stad die oplicht
Ademt nu nog steeds, de wind die waait
Je stralende glimlach, vol trots, is ook zichtbaar.