ハルカミライ (harukamirai)

Vage woorden kunnen niets waarmaken
Ik begrijp het, ik begrijp het goed
Als ik maar overal vrij kon vliegen, zonder grenzen
Droomde ik altijd, op elke dag

Toch zet ik een stap in deze onzekere wereld
Ook al val ik keer op keer, zo is het
Ik geef niet op, gewoon zoals mijn instinct zegt, kom op

Naar de verre toekomst
Ben ik nu aan het rennen
Zelfs de onbekende angsten overwinnend
Die dag die ik me voorstelde
Om mezelf te zijn, gewoon zoals ik ben
Op een dag de pagina's verder schrijven

Jij, mijn hoop, die jij bent

Net als een pagina uit een ver verleden
Jij en ik hebben elkaar ontmoet
Zullen we dit geluk noemen?