Sinfonia Paulistana

Geluiden maken met de sterren, verbonden met het siderale
Voor Maria, schreef hij gedichten, op de stranden van de kust
De golven vertelden aan de zee, daarom zingen de oceanen
Over de hele wereld gezongen, zullen ze nog honderdduizend jaren zingen
En de mens tussen zee en lucht, heeft liederen overal
Geprezen zij Anchieta, voor altijd zij geprezen
De zeeman heeft een lied, dat hij ooit op zee leerde
Welke route hij ook volgt, als hij niet zingt, fluit hij
Haar als de nacht, huid van de dageraad
De cacique gaf de blanke, zijn geliefde dochter
Wortels van Brazilië, zijn hier aangekomen
Gezegend de schoot van deze oude moeder
Vierhonderd jaar gemaakt van gezang, in die zoete schommeling
Van het Tupi-liedje
In de huid van een paulista met de geur van het bos
De kleur van jambo is de indiaan, die niemand betwist
Met een trotsheid die het Rijk nooit heeft gezien
Het is de traditie, het is het ras, het is onze oorsprong
De dingen van de geschiedenis van São Paulo vragen om
De eer die moet gegeven worden aan de naam van Bartira, Bartira
Het was alles, het was niets boven de rivier
Dat de paulista in zijn hart zou overwinnen
Om meer Brazilië te maken dan er al was
Al was er weinig tijd te verliezen
Het verzamelen van gebed en afscheid bij het vertrek van de triomfale horde
Jager van de achtervolgte smaragd
Was bezig met het vormen van de nationale eenheid
Vlaggen, vervoer
Al werd er eer gedaan aan wat zou komen
Omdat men nauwelijks wist of men zou terugkeren
En de zegen die meegenomen werd, diende al
Als zalving voor wie daar bleef
In het vervoer, wie volgde, in feite
Vertrok al ruikend naar heiligheid
Wie geen smaragd zag of niet stierf
Bevolkte stad na stad
Vlaggen, vervoer, São Paulo
Die opstaat workend
São Paulo, dat niet weet te slapen
Omdat de hele nacht, de paulista denkt
Aan de dingen die hij overdag gaat doen
São Paulo, zo koud als het daglicht
Rennend om alles gedaan te krijgen
In het gebed van de paulista is arbeid Onze Vader
Het is het gebed van wie vecht en wil winnen
Genoeg Italianen, Syriërs en Japanners
Bovendien Afrikanen, Indianen en Portugezen
Al deze dingen met knoflook en olie, het ras kruiden
In de hoofdstad van de tijd, tijd is goud en uur
Wie leeft in afwachting, betaalt rente
Er is geen meer-of-minder, of het is ja of nee
Maximaal wordt er gewacht op het vervoer
In de rechte lijnen van Rio-São Paulo, aankomend, aankomend kwam ik
Paulista is wie komt en blijft planten, gezin en land
Maakt de aarde rijker, geld en eelt op de handen
Geld, de veer van de wereld, die ons op de oppervlakte houdt
Neemt ons naar de diepte
Ja, heer, ja, heer, ja, heer
Brengt de vrede en de oorlog, brengt de maan naar de aarde
En bovendien vergroot het de buik van de commensaal
Geld, beloften en rente, bouwend alle muren
Om later zelf weer af te breken, af te breken
Het is de stem die luider spreekt, reden van leven en dood
Koopt ook alleen wat men kan kopen
São Paulo, die opstaat werkend
Stellen paren de lift in
Het fijne om geluid te genieten: ran ran, ren ren, ron ron
De nacht is altijd een kind, het is alleen niet te laten groeien
Zo is er hoop, bij het ochtendgloren
Dit zijn de dingen van de nacht, bekende aankondigingen
Die de stad versieren, in kleurrijke bewegingen
Iemand komt van het werk, van de kaarten of wat dan ook
Van La Licorne naar Ceasa, van iets van de liefde
Is er altijd weer iemand die langs de stoep komt
In de nevel die verbergt wie overblijft in de vroege ochtend
Ik gaf tijd de tijd, de tijd geeft geen tijd
Ik moet rond zeven uur zijn, op het Viaduto do Chá
Kijk de zon, kijk de zon, waar is de zon? Waar is de zon?
Hij is verdwenen, verdwenen, verdwenen
Wanneer de dageraad aanbreekt, komt de zon verplicht
Bewolkt, moe, een zon van routine
Als het goed verlicht, krijgt het geen aandacht
Het is dat de bandeirante zijn tijd niet verliest
Kijkend naar boven, de echte zon staat op het asfalt
In de aarde, in de mens en in de productie
De andere kleur van de lucht van São Paulo is niet van de motregen
Het is een sluier van rook, die voorbijgaat, die vliegt
In de strijd van São Paulo met zijn duizend schoorstenen
São Paulo, die opstaat werkend
Een nieuwe dag is begonnen, komt alweer terug
Wie ging, de tijd is om aan te komen
Van de metro kom ik eerst, als tijd geld is
Beter, ik ga verdienen
Altijd snel op straat, zoals iemand die weet wat hij wil
De paulista gaat zijn gang, voor wat komt en is
De stad wordt niet wakker, maar past gewoon zijn positie aan
Omdat alles zich herhaalt, het is zeven
En om zeven uur explodeert het in menigte:
Stalen deuren gaan omhoog, iedereen lijkt te rennen
Ze rennen niet weg, ze rennen naar
Om São Paulo te laten groeien
Kom op, kom op, kijk op de klok
Kom op, kom op, kom op, kom op
Kijk op de klok, kom op, kom op, kom op
Want de tijd wacht niet, het leven is eindig
Wie gaat zal zijn, was al op welke manier dan ook
De wereld is van "ik wil"
Wie me geeft is treurig, verdriet is al genoeg van de oorlog
En het afscheid in de liefde
Waar was je toen de tijd doorkwam?
In het land dat niet stopt, alleen jij stopte
Kom op, kom op, kijk op de klok
Kom op, kom op, kom op, kom op
Kijk op de klok, kom op, kom op, kom op
Wat telt is de vertelling, weinig interesseert het feit
Omdat het grootste gevoel is dat van het gerucht
In een seconde, de nacht is de vroege ochtend
Het nieuws gaat de wereld rond, en wij zijn niets
Waar was je toen de tijd doorkwam?
São Paulo stopt nooit, maar jij, stopte
Kom op, kom op, kijk op de klok
Kom op, kom op, kom op, kom op
Kijk op de klok, kom op, kom op, kom op
São Paulo die opstaat werkend
Op de Praça do Patriarca, Rua Direita, São Bento
In Líbero Badaró, op Viaduto do Chá
Daar is die jongen, die geen stap zonder reden zet
In het goed geplaatste gesprek, gaat hij onverkochte koelkasten verkopen
Voor een eskimo om van de zomer te genieten
Eerlijke praat, dat is het, van deze eigenaar van de stoep
Koningen van de communicatie
Kijk hier, mevrouw Teresa, het schoonheidsproduct
Dat vanuit Argentinië is gekomen, bekijk het, bekijk het
Als cadeau voor uw man
Nieuwe zalf voor eelt die oor pijn verhelpt
Er is Parker 73, koop één en krijg er drie
Betaal niet eens de juiste prijs, meer daar voor de dokter
Neem de huurwet, zelfs als je geen huurder bent
Wonen in de wet is leuk, en hij bewijst op zijn manier
Dat een aanval van domheid, maakt van een dokter een sukkel
Studerend op een laan de toelatingsexamen van het leven
Om een goede ondernemer te worden
Te zijn van São Paulo, van Corinthians en Palmeiras
Is het hele jaar door de fijnste in voetbal
In tennis, roeien, zwemmen, op de zondagse evenementen
Goed is Pinheiros, Tietê of Paulistano
Met Ademir, met Rivelino op het veld
Met koning Pelé en zijn fluwelen spelen
Kijk niet raar op, São Paulo wordt genoemd
De beste van Latijns-Amerika in bijna alles
Voor-sport, voor-sport is de oplossing
Voor-sport, voor-sport tegen vervuiling
Laten we tegen september de student ons leren
Die sport om de sport die niet toegeeft
En mijn Mackenzie, geeft een show met de geneeskunde
In de grote oorlog die MacMed wordt genoemd
In de wereldwijde race zijn we daarin
De Fittipaldi's zijn hier om te zeggen
Alleen in São Paulo is de aarde van het snel
De São Silvestre zou kunnen plaatsvinden
Voor-sport, voor-sport is de oplossing
Voor-sport, voor-sport tegen vervuiling
Jong São Paulo, van de snelheidsverhogers
Op zijn paarden, van wielen en ijzer, in zijn vrijheid
De borst omarmt, de rug van staal
Die de Yamaha gehuurd, in de upa-upa
Gemaakt van een omhelzing en veel liefde
Jong São Paulo, in dezelfde cel
Gaan hij en zij, waar het ook is
God beschermt ze, op de paden van het leven in bloei
Er zijn dingen van Ipiranga, van Itapetininga, tot São João
Soms is het ook mogelijk
Om de show, het bier, de whisky, de goede pinga
En de saus van de vrouwen die daar vrijen, te trekken
Er zijn winkels, boetieks, pizzeria's
Nachtclub, restaurant, tot loto-huis
Het is een straat die niets meer nodig zou hebben
Met al die charme van Jardim América
Amerika, Rua Augusta
En nu, is het al tijd
En niemand gaat weg, hoewel van daar
Rua Augusta, en nu, is het al tijd
En niemand gaat weg, hoewel van daar
Bartira en João Ramalho hebben nooit bedacht
Dat de tanga en de miçanga terug zouden komen
Nu zouden ze ons vertellen kijkend dat ze gelijk hadden:
Het was onze liefde, voor jullie liefde
En de meid gaat voorbij, en niemand ziet nog iets
Wanneer ze in haar wereld is, doet het pijn
Het is de goede paulista, ongeïnterrumpeerd
In een short of minirok, breekt ze door, voor het doorbreken
Rua Augusta, en nu, is het al tijd
En niemand gaat weg, hoewel van daar
In de symfonie, die van alle geluiden is
Van Santo Amaro, naar Brás, naar het Centrum, naar ABC
Via Santo André, Vila Maria tot Guarulhos
Groot São Paulo, hoe hou ik van jou
São Paulo, die opstaat werkend
São Paulo die niet kan opstaan
Omdat de hele nacht, de paulista denkt
Aan de dingen die hij overdag gaat doen.