La Dolía

Ik realiseerde me op tijd wat er aan de hand was
Ik zag hoe giftig het voelde
Wanneer onze zielen elkaar ontmoetten
Als één van ons faalde
En tegelijkertijd kon ik concluderen

Dat niet alles voor altijd blijft bestaan
Dat het leven doorgaat en dat ik het moet leven
Ik besefte dat ik niet faalde
En dat ik bij de thee wilde vertrekken
En nooit meer terugkomen

Nu is ze verdrietig omdat ze me verliet en ik weer op orde ben
Het gebeurde, ze verliet me, ze was zelfs in de war
Ze dacht dat ik zou smeken, wie had dat gedacht
Nu is ze verdrietig, nu is ze verdrietig

Omdat ze me verliet en ik weer op orde ben
Het gebeurde, ze verliet me, ze was zelfs in de war
Ze dacht dat ik zou smeken, wie had dat gedacht
Nu is ze verdrietig, nu is ze verdrietig

Ze zegt dat ik de liefde van haar leven ben, pure leugen
In haar leven staat liefde gelijk aan tassen
Sieraden en een man die haar pijn doet
Ik gaf je alles wat ik had, maar het deed je niets, je zag het niet

Nu is ze verdrietig omdat ze me verliet
En ik weer op orde ben, het gebeurde, ze verliet me, ze was
Zelfs in de war, ze dacht dat ik zou smeken, wie had dat gedacht
Nu is ze verdrietig, nu is ze verdrietig
Omdat ze me verliet en ik weer op orde ben, het gebeurde
Ze verliet me, ze was zelfs in de war.