No + Llorá

Ik heb liggen slapen twee meter onder de grond
En nu heb ik besloten om op de aarde te slapen
Ik heb zoveel tijd besteed aan het treuren om wat ik niet begreep
Dat ik nu liever de helderheid van de dag krijg

Nee, nee, nee, nee, nee, nee
Geen gehuil meer

Mijn reis begint op de weg
Eindelijk loop ik alleen in mijn huisje op wielen
De tijd zal voor mij zijn wat ik wil dat het is
Nooit een nest, nooit een muur
Alleen wat ik wil

Ik reis door bergen, woestijnen, hele steden
Ik heb geen haast
Ik stop waar ik wil
De muziek die ik meeneem zal mijn metgezel zijn

Ik heb geleerd naar de nachten te luisteren
Ik denk er niet aan mijn pijn te begraven
Om het minder te laten pijn doen
Ga ik het naar buiten halen dichtbij de zee
Zodat de wind het meeneemt
Zodat de wind het meeneemt
Zodat de wind het meeneemt

Vandaag voor mij de grote ezel
Of hij nu loopt of niet
Want ik wil hem om te koken
Voor degene die me lastigvalt met dit gezang

Wat heb ik in mijn eenzaamheid
Honderden liedjes die ik neurie
Beginnen en eindigen niet

Op het punt, op het punt, op het punt van
Wat heb ik in mijn eenzaamheid
Honderden liedjes die ik neurie
Beginnen en eindigen niet
Op het punt, op het punt, op het punt van ontploffen
Wat heb ik in mijn eenzaamheid
Honderden liedjes die ik neurie
Beginnen en eindigen niet
Op het punt, op het punt, op het punt van ontploffen

En er zijn er een paar die niemand ooit wil begrijpen
Omdat ze alleen voor mij zijn
Voor mijn hart, voor mijn gedachten
Voor mijn reflectie, voor mij

Ik weet niet wanneer ik terugkom
Ik weet niet waar ik zal aankomen
Ik weet niet wat ik zal tegenkomen
En het maakt me niet uit, nee, nee