Juventude Que Perdi

Laat op de dag begreep ik
De tijd die ik verloor
In het leven wachtend op jou
Ik keek naar mijn einde
En zag in mezelf
Waarheden die mijn ogen nooit zagen

Mijn jeugdige trekken
Bestaan niet meer
De wrede hand van de tijd heeft gewist
De zonnebloemen kwamen terug
In de lucht, miljoenen zonnen
Ze kwamen terug, maar degene van wie ik hou, kwam niet terug.

Op de weg van mijn wezen
Zijn de dagen van plezier voorbij
De uren van wachten
Op jou om terug te komen, zijn voorbij
Mijn dromen tevergeefs
Door mijn eenzaamheid, zijn voorbij
Als alles voorbijgaat, dan
Waarom gaat de pijn van dat afscheid
Niet voorbij in mijn hart?

Ik heb me opgesloten in mezelf
Duizend ivoren torens
Omringden de jeugd die ik verloor
En zelfs mijn spiegel
Antwoordde me niet
En toen ik mijn ogen opende, besefte ik

Dat de liefde ook voorbijging
En veel verder was
Dan ik ooit zou kunnen bereiken
Het geloof om niet te geloven
Maakte me slaperig
En het leven zag ik niet aan me voorbijgaan.