Luna Rossa
Banda Bassotti
Rode Maan
De middag van 12 december
Op het plein bij de Duomo hebben jullie het verlicht
Maar in de Via del Corso zijn er geen lichten
Voor de warme herfst heeft de gemeente ze weggehaald
Op het Piazza Fontana is het druk met verkeer
Er is een boerenmarkt
In de bus in Milaan in een paar uur
Met mijn hoofd in de kraag van mijn opgestoken jas
We moeten alles heel snel doen
Want de bank sluit de loketten
Oh, hoe alles zo snel voorbij vliegt
Sparen en mensen, alles zo snel
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
December daalt neer in de avond
Boven de mensen die over Kerst praten
Als dit leven een toekomst heeft
Zal ik een huis zetten, dat kan ook wel
De mensen zeggen dat er op het Piazza Fontana
Misschien een ketel is ontploft
Daar op het plein 16 doden
Ze werden gezegend door een kardinaal
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
Nachten van bloed en terreur
Dalen neer in mijn land
Wie zal de onschuldige slachtoffers betalen?
Wie zal leven geven aan Pinelli, de spoorwegman?
Gisteren droomde ik van mijn baas
Op een vertrouwelijke bijeenkomst
Iedereen heeft zijn hoed afgenomen
Voordat ze deze chaos veroorzaakten
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
Op de berg van onze martelaren
Zweren we bij Gramsci en Matteotti
Over de arbeider die op de bouw viel
Over al die kameraden die in de gevangenis zijn begraven
Als een oude man daalt het fascisme neer
Het zuigt het leven uit elke jeugd
Maar horen jullie de kreet op de barricade?
De arbeidersklasse gaat door met haar strijd!
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
