Mon Fils Ma Bataille

Het is al een tijd geleden dat je vertrok
Ik hoor je mijn leven afbreken terwijl ik huil
Als ik maar één ochtend had, zou ik daar zijn, besmeurd, beoordeeld op een bank
Door de schaduw van een lichaam dat ik zo vaak heb omarmd, voor een kind.

Je zegt dat mijn vak onzin is
Dat niemand weet wat ik over een jaar zal zijn
Als ze maar wisten dat ik voor jou, vóór alle zangers, de grootste was
En dat is waarom je een kind wilde, dat groot is geworden.

De rechters en de wetten, die maken me niet bang
Het is mijn zoon, mijn strijd
Ze had niet weg moeten gaan
Ik ga alles kapotmaken, als jullie maar durven
Aan de vrucht van mijn ingewanden
Ze had niet weg moeten gaan.

Natuurlijk heeft zij hem gedragen en toch
Is het mij die langzaam zijn leven heeft opgebouwd
Alles wat ze over mij kan zeggen, is niets vergeleken met de glimlach die hij me geeft
Afwezigheid heeft fouten die niets verdedigt
Het is mijn kind.

De rechters en de wetten, die maken me niet bang
Het is mijn zoon, mijn strijd
Ze had niet weg moeten gaan
Ik ga alles kapotmaken als jullie maar durven aan de vrucht van mijn ingewanden
Ze had niet weg moeten gaan.