El Mañana

Zon, bries en zee, bedekken je vleugels als je vliegt
Vandaag ga je weg, aan het einde van een prachtig verhaal zonder weerga
Ik wil niet weten, of begrijpen waarom
Je vliegt zo hoog, zo ver, plotseling zonder adem te halen

Vandaag ga je, en doodt alles wat ik zie
Donker je mijn leven, mijn tijd, mijn ruimte
En de lucht als ik adem
Je komt niet terug, wat anderen ook zeggen, dat zul je niet doen
Ze hebben mijn handen, mijn lippen afgepakt die willen
Je weer kussen

Een lange weg hebben we samen opgebouwd en een thuis
En in jouw buik, de morgen die eeuwig zal stralen
Ik weet dat je met je herinnering ons gezang zult omarmen
En met jouw voorbeeld van dappere kracht, zullen we overwinnen

Vlieg naar het einde, naar de eeuwige vrijheid
Open je vleugels voor de wind en laat hem zien hoe je moet vechten
Je gaat niet alleen, je neemt vrijheid mee
Vrucht van dromen, van vuur, van tegenslagen, van weten hoe te liefhebben

Vandaag ga je, en doodt alles wat ik zie
Donker je mijn leven, mijn tijd, mijn ruimte
En de lucht als ik adem
Je komt niet terug, wat anderen ook zeggen, dat zul je niet doen
Ze hebben mijn handen, mijn lippen afgepakt die willen
Je weer kussen

Vlieg naar het einde, naar de eeuwige vrijheid
Open je vleugels voor de wind en laat hem zien hoe je moet vechten
Je gaat niet alleen, je neemt vrijheid mee
Vrucht van dromen, van vuur, van tegenslagen, van weten hoe te liefhebben