Fallen Leaves

De vloek van de herfst heeft alles verzwolgen
De kruinen van de bomen vergaan op de grond
Vergeeld, dode bladeren
Wachten in een gouden zee op de morgen
Ze wachten en wachten op de eeuwige eenzaamheid
Maar de wind voert ze naar onbekend terrein
Naar vreemd land en onbekende streken
Ze bereiken de eeuwige dood niet

Stil en geluidloos
Vergaat dit leven als mist
Als een verdorde blad
Dat op een herfstavond
Voor altijd naar de grond valt
Bedekt als verse gevallen sneeuw
Verborgen en vergeten

De vloek van de herfst bereikt alles
Scheurt eindeloze dromen uiteen
Het brengt de ontwaking mee
Naar het rijk van eeuwige duisternis

Steekt een fakkel aan in de verloren wereld
Brengt licht in het vervloekte moeras
De stilte trilt van angst
Maar is nog nooit vergaan tot nu toe

Wolven brullen de klank van de dageraad
Veranderen de nevelige nacht in mist
Eren de dag na de nachten
Want ze wachten de morgen niet in stilte

En uiteindelijk blijf je hier in het donkere woud
Want je moet wachten tot je bang bent
Voor de laatste herfstnacht