Caballito De Hierro

Buenos Aires ontwaakt als de zon nog niet opkomt
en de ochtend is de beul van mijn uren vol passie.
Onder de wielen van dat beest, stierf het ijzeren paard,
het kronkelde op het asfalt met mijn hart.
Reizend door een paradijs van liefde of een hel van waanzin,
en ik, wetende van de risico's, blijf spelen alsof jij deel uitmaakt van mij.
Geen enkele beginnende dief heeft je van mijn zijde gerukt,
en mijn prinses maakte me tot prins, elegant in mijn gang,
en op afstand voel ik vandaag angst voor wat ik zo liefheb,
zoals het niet hechten om niet te lijden.