Frente al mar

Voor de zee, voor God,
doorweekt van de nacht en van verdriet trilt mijn stem
in het laatste afscheid.

Voor de zee, voor God,
ik smeek je, alsjeblieft,
vertel me waarom je me straft.

Voor God, voor de zee,
vraag ik me af of de zonde was om te geven,
altijd geven, zonder meer dan liefde te vragen.

Ik weet niet, wat er gebeurde,
ik weet niet waarom het was
dat het licht van de liefde doofde.

Ik weet alleen dat je weggaat
en dat de wind, in jouw naam,
lijkt te schreeuwen: Nooit meer!

Muziek.

Ik weet niet, wat er gebeurde,
ik weet niet waarom het was
dat het licht van de liefde doofde.

Ik weet alleen dat je weggaat
en dat de wind, in jouw naam,
lijkt te schreeuwen: Nooit meer!

Ik weet het al, nooit meer, voor de zee, nooit meer.