Siete Vidas
Antonio Flores
Zeven Levens
Vier jaar van geluk afgewisseld
Vier jaar van wantrouwige blikken
En een onderbroken liefdesverhaal
Verdomme, verdomme mijn leven
En een roos is tussen mijn handen geboren
En zijn doornen hebben mijn bloed doen stromen
Bloed dat uit de diepte van mijn hart komt
Verdomme, wat is er met mijn verstand gebeurd?
Rustig aan, mijn leven
Ik heb het verleden achter me gelaten
Duizend strelingen om je te zeggen
Dat een kat zeven levens heeft
Zes levens heb ik al verbrand
En dit laatste wil ik aan jouw zijde leven, oh, oh
En nu bevind ik me midden in dit meer
Met de haren rechtop, herinneringen aan het verleden
Met een frons op mijn voorhoofd kijk ik naar het plein
Denken aan haar die me alles gaf voor niets
Ik kan je naakte lichaam niet vergeten
Het maakt me gek om te denken wie er kan zijn
Bovenop jou
Als ik denk dat iemand je kan aanraken
Ik zweer je, dat mijn hart een knoop vormt
Rustig aan, mijn leven
Ik heb het verleden achter me gelaten
Duizend strelingen om je te zeggen
Dat een kat zeven levens heeft
Zes levens heb ik al verbrand
En dit laatste wil ik aan jouw zijde leven, oh, oh
