Alba

Ik weet niet waarom
Je komst in de wereld zo was
Het kostte je moeite om te komen

Ik weet niet waarom
Ik voelde me de gelukkigste man
Je was al hier

Ik kon begrijpen
Dat je een deel van mijn wezen was
Zo gelijk aan mij
En ik zal die geur van leven op je huid niet vergeten
Niets meer dan bij je geboorte

De zon gaf je huid een gouden gloed
Zodat je bruin zou zijn
En met een klap hoorde je
Het gezang van een sirene

Ik weet niet waarom
Twee sterren kwamen naar beneden om je haar te krullen
Olé en olé

Ik weet niet waarom
Twee kometen werden je zwarte ogen
Olé en olé

Zo mooi, zo bruin
Zo zigeunerachtig als ze was

De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde
De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde

Ik weet niet waarom
Je komst in de wereld zo was
Het kostte je moeite om te komen

Ik weet niet waarom
Ik voelde me de gelukkigste man
Je was al hier

Zo mooi, zo bruin
Zo zigeunerachtig als ze was
De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde
De bloem die ik altijd in mijn tuin wilde