Corrido Del Caballo Blanco

Dit is het corrido van het witte paard
Dat op een blije zondag vertrok
Met de bedoeling om naar het noorden te gaan
Nadat het uit Guadalajara was vertrokken

Zijn nobele ruiter deed het zadel af, trok de teugels los
En ging verder zonder zadel
Hij stak als een bliksem door de Nayarit-landen
Tussen groene heuvels en de blauwe lucht

Langzaam kwam hij aan in Escuinapa
En bij Culiacán begon hij al moe te worden
Ze zeggen dat hij in Los Mochis al viel
Met zijn hele snuit vol bloed

Maar ze zagen hem voorbij komen in Sonora
En de vallei van de Yaqui gaf hem zijn tederheid
Men zegt dat hij mank liep met zijn linkerbeen
En ondanks alles ging hij verder met zijn avontuur

Hij bereikte Hermosillo, ging verder naar Caborca
En in Mexicali voelde hij dat hij doodging
Stap voor stap klom hij omhoog door La Rumorosa
En kwam aan in Tijuana met het ochtendgloren

Zijn heldendaad volbracht, kwam hij aan in Rosarito
En hij wilde niet rusten tot hij Ensenada zag
Dit was het corrido van het witte paard dat vertrok
Op een zondag uit Guadalajara