LUZ ROJA

Als ik verdrietig wakker word, wil je me niet zien
Altijd bang om je mijn problemen te vertellen en dat je weggaat
Ik voel dat ik geen trofee voor je ben
Anders dan de meisjes met wie ik weet dat je graag was

Reizend met jou voelde ik me een bijrijder en niet jouw liefde
Ik denk niet dat je houdt van wie ik echt ben

Ik ga de straat over, ook al staat het licht op rood als je me je hand geeft
Ik ga tot de bodem zwemmen, het maakt me niet uit of ik verdrink
Ik ga tegen de stroom in als je er bent

Proberend me niet te veroordelen, altijd zo laat aankomen
Ze weten dat ik geen lafaard ben
Maar als het licht uitgaat, komt het aan het licht
Dat ik van glas ben, dat de wind me meeneemt
Doen alsof vult me niet, vandaag vind ik alleen maar problemen
En niemand vraagt me waar ik ben
Alles is een horrorverhaal

Ik ga de straat over, ook al staat het licht op rood als je me je hand geeft
Ik ga tot de bodem zwemmen, het maakt me niet uit of ik verdrink
Ik ga tegen de stroom in als je er bent (ah—ah, ah—ah, ah)

Op honderdtig (ah—ah, ah—ah, ah)
Zoals het hart (ah—ah, ah—ah, ah)
Voordat het stopt met kloppen
In slow motion (ah—ah, ah—ah, ah)
Voel ik dat ik van het balkon val (ah—ah, ah—ah, ah)
En het is niet waar wat je zegt

Ik ga de straat over, ook al staat het licht op rood als je me je hand geeft