Y En Tu Ventana

Ah, ja-ja-ja-ja
En ze weet niet wat liefde is
Alleen maar van klappen en wanhoop
Op haar gezicht zie je de pijn en het verdriet

En ze, zij
Kent die man niet die haar ooit verliefd maakte
Het lijden doet meer pijn dan welke blauwe plek dan ook
Ze zoekt schuilplaats in haar ziel voor elke bui

En ze, zij
En in jouw keuken zo gevangen in jouw huis
In de keuken, waar de dagen als een routine voorbijgaan
Waar haar middagdutje de rust van jouw harmonie is
En bij jouw raam schreeuw je naar de hemel maar je zegt het stil
Laten we hopen dat de kwelgeest niet ontwaakt
Elke zintuig en elke gebaar van jouw ziel

Wat zou ik geven
Om haar angst te ruilen voor een ster
Waar ze zonder klappen alleen zou kunnen leven
Wat zou ik geven
Om haar klok stil te zetten in de vroege ochtend
Zodat ze rustig en alleen kan slapen

Om alleen verloren in de hel te zijn
Met hoe fijn het daar is in de winter
Maar ze verkiest duizend keer haar dromen
Voordat ze alleen in zichzelf kijkt

En in jouw keuken, zo gevangen in jouw huis
In de keuken waar de dagen als een routine voorbijgaan
Waar haar middagdutje de rust van jouw harmonie is
En bij jouw raam schreeuw je naar de hemel maar je zegt het stil
Laten we hopen dat de kwelgeest niet ontwaakt
Elke zintuig en elke gebaar van jouw ziel

Wat zou ik geven om haar angst te ruilen
Voor een ster waar ze zonder klappen alleen zou kunnen leven
Wat zou ik geven om haar klok stil te zetten
In de vroege ochtend zodat ze rustig en alleen kan slapen
Wat zou ik geven om haar angst te ruilen
Voor een ster waar ze zonder klappen alleen zou kunnen leven
Wat zou ik geven om haar klok stil te zetten in de vroege ochtend
Zodat ze rustig en alleen kan slapen