Sacar La Voz

Ademen om de stem te laten horen
Ver weg stijgen als een snelle adelaar
Ademen een schitterende toekomst
Krijgt meer betekenis als we het samen creëren
Zich bevrijden van alle schaamte
De teugels in handen nemen
Niet buigen voor de onderdrukker
Rechtdoor lopen, zonder angst
Ademen en de stem laten horen

Uhh, uhh, uhhh

Ik heb lege zakken
Gescheurde lippen
Huid met schubben
Elke keer als ik in de leegte kijk
Versleten zolen
Vastgebonden handen
De voordeur had altijd het bord
Dat zei dat hij gesloten was
Een doornenprik
Een geïnfecteerde wond, verstrikt
Een woede die zich ophoopt
In het alles en het niets
De onhandige stap, op de rand, zonder akkoord
Elke keer als ik het noorden verlies
Heb ik het verlies van steun
De tijd die steekt
Verhindert me met de dolk
Het doodt me, scherp de vlam, zonder rust
Die me uit handen glipt
Maar, ik heb mijn bloeiende hoek
De stem laten horen
Ik ben niet alleen
Ik ben bij mezelf

Zich bevrijden van alle schaamte
De teugels in handen nemen
Niet buigen voor de onderdrukker
Rechtdoor lopen, zonder angst
Ademen en de stem laten horen

Uhh, uhh, uhhh

Ik heb de liefde vergeten
Moegestreden, uitgeput, weggegooid
Alle fragmenten zijn op de grond gevallen
Die gebroken waren
De gebogen blik
De vuist gebald
Ik heb niets, maar niets
Tel in deze plas
De kaak gemarkeerd
Het woord voorbereid
Elke letter scherp
Staat op de top van de golf
Zonder schaamte of glorie
Ik zal dit verhaal schrijven
Het gaat niet om vallen
Opstaan is de overwinning
Terugkomen
De deur openen
Het is opgelost
Waakzaam zijn
De stem die dood was laten horen
En het een orkest maken
Lopen, zeker, vrij, zonder angst
Ademen en de stem laten horen

Zich bevrijden van alle schaamte
De teugels in handen nemen
Niet buigen voor de onderdrukker
Rechtdoor lopen, zonder angst
Ademen en de stem laten horen

Uhh, uhh, uhhh

De tijd steekt de dolk
Wat je ook doet
Verwoest op het juiste moment
Jij krijgt niet wat de tijd betaalt
Verwoest saga na saga
Schraapt met zijn bittere spatel
Wordt wees van kompassen
En helder in de jacht
Wit het wapen, wit het haar
Zijn witte criminele gezicht
Deze tiende spina
Die Violeta zong
Die van de achtste lettergreep van de schopper
Oude school
En wat pijn doet, laat het pijn doen
Als het pijn moet doen
De vlam zonder rust, dat het branden heeft
Dat het blijft branden
Dat het blijft fosforeren
Als het moet fosforeren

Aan een touw
De couplet ophangen
Die de wind wiegt
Die maar zelden verdient
Elke pijn
Laat de stem los, elke hoest
Denkend aan de stem te laten horen

Uhh, uhh, uhhh