Até Ao Verão

Ik liet
In de lente de geur van kruidnagel
Roos en illusie die me verlammen
In de herinnering die ik heb verzonnen
En ik liep
Als iemand die wacht op falen
Tegen de ellende in een lichaam van staal
In de steegjes van minachting

En voor mij
Wat doet het ertoe
Of het goed of slecht is
Als de kleur van de vlam me mijn hele leven in de steek laat
Het maakt me niet uit
Ik kwam
Zonder terugkeer
Of ik het wil of niet
Dat het leven me gek maakt en zonder bruiloft gaat
Tot de zomer

Ik liet
In de lente het geluid van betovering
Lachen, belofte en heilige slaap
Ik weet niet meer wat goed slapen is
En ik liep door de sloppenwijken van wat ik doe
Soms struikel ik over grove fouten
Soms vergeet ik waar ik het verkeerd deed