Nocturnos de La Ventana

Het vijver is gestorven
Vandaag een watermeisje.
Ze ligt buiten de vijver,
Op de grond, gewikkeld.

Van haar hoofd tot aan haar dijen
Zwemt een vis, die haar roept.
De wind zegt "meisje"
Maar kan haar niet wekken.

De vijver heeft los
Haar haar van algen
En in de lucht haar grijze borsten
Trillen van de kikkers.

God zegene je, we bidden
Tot onze dame van water
Voor het meisje van de vijver
Dood onder de appels.

Ik zal dan naast haar leggen
Twee kleine pompoenen
Zodat ze drijft,
Ach! op de zoute zee.