Zoetrope
Amnésia
Zoetroop
Zonder te vluchten is het verloren
De laatste component die ik zoek
Zoeken naar sterren, ver weg in de lucht
De horizon kleurt in een regenboog
Van de kiertjes valt het naar buiten
eentje dat gevangen is in het licht
Zonder op te houden, loop ik verder zo,
de aantrekkingskracht trekt me
Herhalend, de inspanning laat mijn hart niet met rust
Neem me gewoon mee,
De stofdeeltjes en het licht,
Samenvoegend creëer ik een nieuwe weg
Als ik kijk,
Verander je elke keer van vorm,
En begint alles weer te draaien
Om weer met mij verbonden te zijn
Niets kan me vasthouden,
Niets is te vertrouwen,
Als het in een droom was, had ik het misschien gekund
De bestemming komt met volle handen,
Ik ben niet genoeg, alleen
Voor het overspoelt is,
Vang het op en steun me, al is het maar een beetje
In deze betekenisloze wereld,
Creëer ik een morgen om te geloven
Ik geef het niet op, nee
Van de kiertjes valt het naar buiten,
De eeuwigheid, die er niet weer zal zijn
Nu
Met jouw hand pak het,
En neem me gewoon mee
Verschillende kaleidoscopen overlappen elkaar,
Die blijven weergeven tot in de verte,
Een patroon dat ik me nooit kon voorstellen,
Vult de laatste kiertjes op.